کد خبر: 930

تاریخ انتشار: 2016/02/20 - 13:37

رفتار دوگانه مدعیان زبان مادری

خبرگزاری آشکار ؛ دو سه سالی است دوم اسفند ماه به مناسبت روز زبان مادری برنامه های تدارک واجرا می شود که به خوبی می توان این برنامه ها را به دو قسمت علاقمندان واقعی به زبانهای مادری در ایران و مدعیان دروغین زبان مادری تقسیم کرد

 رفتار دوگانه مدعیان زبان مادری

به گزارش خبرگزاری آشکار ؛ دو سه سالی است دوم اسفند ماه به مناسبت روز زبان مادری برنامه های تدارک واجرا می شود که به خوبی می توان این برنامه ها را به دو قسمت علاقمندان واقعی به زبانهای مادری در ایران و مدعیان دروغین زبان مادری تقسیم کرد . دسته اول بدون آنکه به دنبال هیاهو و آشوب باشند با امکانات مقدور و فضای قانونی موجود به حفظ وحراست از فرهنگ بومی که زبان مادری بخشی از این فرهنگ است مشغول هستند. با جمع آوری امثال و حکم، ترانه های محلی، ثبت و ضبط گویشهای محلی ، تحقیق و تصحیح در منابع کهن فرهنگی ومیراث ادبی و شعری مشغول هستند. در همین عرصه نهادهایی همانند سازمان میراث فرهنگی ، ادارات فرهنگ و ارشاد اسلامی و حتی در برخی از موارد سازمان تبلیغات اسلامی هم به حمایت از این دسته از محققان و علاقمندان واقعی و دلسوز زبان مادری می پردازند گرچه این حمایت ها در همه موارد رضایت بخش نیست اما وجود دارد.

در مقابل کسانی هم هستند که در ظاهر مدافع و سینه چاک زبانهای مادری بوده و چنان سخن می گویند که گویی جمهوری اسلامی با برنامه ای از پیش طرح شده در صدد از بین بردن زبانهای مادری مردم نواحی مختلف است. این مدعیان دو آتشه که زبان مادری را به عنوان ابزار فریب استفاده می کنند خود هیج علاقه و پیوستگی به مام میهن و زبان مادری ندارند. مثلا در حوزه فعالین قوم گرای آذری این مدعیان در محافل رسمی و مکتوب خود از زبان و الفبای بیگانه ولاتین استفاده می کنند.به همین علت در رفتار و گفتار این مدعیان زبان مادری تناقضات آشکاری دیده می شود.

از جمله تناقضات این دسته مدعی  زبان مادری اصول 15 و 19 قانون اساسی ایران است. برعکس دسته اول که تابع قانون اساسی بوده وخواستار اجرایی شدن موارد اجرا نشده آن هستند این افراد علناً با اصول اولیه قانون اساسی همانند استقلال و تمامیت ارضی دشمنی عجیبی داشته و دارند. از قانون اساسی فقط این دو اصل و از این دو اصل هم نه تمامی آن بلکه ، فقط بخش اندکی از آن را قبول دارند!!

در رفتار و گفتار این مدعیان تناقض بسیاری دیده می شود که بازخوانی این تناقضات در این جمال امکان بررسی ندارد با این حال از جمله دیگر تناقض قابل ذکر ایشان آن است که بدون توجه به متن قانون از یک سو که تدریس ادبیات محلی در کنار زبان وادبیات ملی را آزاد اعلام کرده است، از طرف دیگر به فعالیت های شبانه روزی شبکه های محلی صدا وسیما، مطبوعات محلی و سراسری، چاپ و انتشار گسترده متون ادبی، تاریخی ، و….به زبان های محلی همانند آذری، عربی، ترکمنی و…

هیچ اشاره ای نمی کنند گویی در ایران اقلیتی فارس اقوام این سرزمین را از نوشتن و گفتن به زبان مادری بازداشته اند!!!!!

برچسب ها: ,
ارسال دیدگاه